زیست آفرینان

به خداحافظیِ تلخ تو سوگند نشدکه تو رفتی و دلم ثانیه ای بند نشدلب تو میوه ی ممنوع، ولی لب هایمهر چه از طعمِ لب سرخ تو دل کند نشدبی قرار توئم و در دل تنگم گله هاستآه بی تاب شدن، عادت کم حوصله هاستبا چراغی همه جا گشتم و گشتم در شهرهیچ کس، هیچ کس اینجا به تو مانند نشدهر کسی در دل من جایِ خودش را داردجانشین تو در این سینه، «خداوند» نشدخاطرات تو و دنیای مرا سوزاندندتا فراموش شود یادِ تو، هر چند نشدمن دهان باز نکردم که نرنجی از منمثل زخمی که لبش باز به لبخند نشدبی قرار توئم و در دل تنگم گله هاستآه بی تاب شدن، عادت کم حوصله هاست سه شنبه بیست و هفتم تیر ۱۳۹۶ | 18:50 | دانشجویان | |...

ادامه مطلب